Onze medewerkers: Invalkracht Suzanne Angevare

26 maart 2020

In de zomer van 2019 heb ik er bewust voor gekozen om de inval pool in te gaan, met veel plezier en veel nieuwe inzichten. Ondertussen was het maart 2020 en liet ik aan de collega’s wel eens doorschemeren dat een vast plekje ook wel weer fijn zou zijn.
En toen barste die ‘bom’, maandag, wat voelde ik me nutteloos en ik wilde zo graag helpen. Al was het helpen met telefoontjes plegen, helpen met uitzoek werk. De diensten die ik zou werken die week werden er in overleg met het flexbureau uit gehaald. Afwachten maar.
En afwachten is voor de gene die mij kennen, niet mijn sterkste punt. Afgelopen maandag werd ik gebeld door het flexbureau, of ik dinsdag en woensdag wilde werken. Een gat in de lucht! Jaaahaa graag! En gister en vandaag twee verschillende teamleiders gesproken die het zo waarderen dat ik er was.
Bedankt, dat ik in deze tijden mijn steentje toch mag bij blijven dragen. Ik was er even bang voor dat ik of weken thuis zou zitten, of als alle vaste collega’s ziek waren ik dan ‘eindelijk’ aan de bak mocht gaan. Het tegendeel is bewezen en door een lief, klein gebaar door de teamleider van vandaag moest ik mijn verhaal even delen!

Overige berichten: